Eeuwenoud genieten aan de dijk

Wonen, werken en volhouden
In de beginjaren was dit een plek voor doeners. Je vond hier huizen, woonketen, schuren en een boomgaard. Mensen verdienden hun brood met hun handen: als arbeider, boer, smid of scheepstimmerman. Het pand wisselde geregeld van eigenaar en werd aangepast aan de tijd. Soms met een extra gebouw, soms met een kleine verbouwing. En altijd met respect voor de dijk, want die had hier letterlijk het laatste woord.

De Veersedijk als winkelstraat
Wie nu over de Veersedijk loopt, ziet vooral een mooie oude dijk met huizen, horeca en uitzicht op het water. Maar vroeger was dit met de winkelstraat van toen één van de levendigste stukjes van Ambacht. Wie boodschappen moest doen, hoefde meestal niet verder dan de dijk. Bij Van Rietschoten werden levensmiddelen, groenten, tabak en allerlei huishoudelijke artikelen verkocht. Even verderop verkocht melkhandelaar Sturrus zijn melk en zuivel, terwijl Aai Tiemens bekend stond om zijn manufacturenzaak met stoffen, garens en kledingbenodigdheden. Bij Sloof gingen de inwoners langs voor vis, haring en later ook een portie patat.

Ook voor andere dagelijkse zaken kon men op de dijk terecht. Baas verkocht ijzerwaren, gereedschap, speelgoed en huishoudelijke artikelen. Bij De Kool, en later Van Roon, werd petroleum gehaald voor lampen en kachels, waarna de zaak met de tijd meegroeide naar benzineverkoop. Tussen al die winkels door zaten bakkers, slagers, schoenmakers en kleine ambachtsbedrijven die vaak al generaties lang in dezelfde familie waren.

De eerste bewoners aan het water
Een van de vroegste namen die opduikt is Corstiaan Cornelisz Ruijter. Hij woonde hier aan het begin van de achttiende eeuw, in een huis met schuur, keet en boomgaard. Na Corstiaan wisselde het pand regelmatig van eigenaar. In 1803 kwam het in handen van Pleun Plaisier. Pleun leefde letterlijk binnendijks en buitendijks. Zijn huis, schuur en boomgaard lagen verspreid rondom de dijk. Praktisch, maar vooral typisch voor deze plek.

Van familiehuis tot dijkpand
Na Pleun nam Klaas de Koning het stokje over. Met Klaas kreeg het pand een duidelijker rol als woonplek voor meerdere gezinnen. Het huis werd opgesplitst, verhuurd en aangepast. Hier woonden arbeiders, gezinnen en weduwen. Het pand werd een levend huis dat meebewoog met de tijd.

De strijd met de dijk
Halverwege de negentiende eeuw verschijnt Tieleman Hoek op het toneel. Tieleman was scheepmaker en eigenaar van het pand, maar hij woonde hier zelf nooit. Hij bleef in Alblasserdam wonen. Toch was hij nauw betrokken, want zijn dochter Maria woonde hier met haar man Dirk Prast. De dagelijkse praktijk speelde zich vooral beneden af in de smederij. Daar werkte schoonzoon Dirk als smid. Hij wilde vooruit, het pand uitbreiden en verbeteren. Dat botste regelmatig met het dijkbestuur. Bouwen aan de dijk was geen vanzelfsprekendheid. Elke plank, muur of uitbouw moest worden goedgekeurd. Waterafvoer, veiligheid en doorgang gingen altijd voor. De verbouwingen zorgden voor discussie, boetes en zelfs afgebroken bouwsels. Op papier was Tieleman verantwoordelijk, maar in werkelijkheid stond Dirk vaak midden in de storm. De boodschap was altijd helder: eerst de dijk, dan de rest.

Ambacht en vakmanschap
Dirk Prast zorgde ervoor dat het pand een echte werkplek bleef. Zijn vrouw Maria en hun gezin maakten van het huis opnieuw een combinatie van wonen en werken: een huishouden waarin ambacht en het dagelijks leven door elkaar liepen. Het pand bleef zich ontwikkelen, zonder zijn karakter te verliezen. De dijk bleef bepalend, maar binnen werd geleefd.

Een nieuw hoofdstuk aan de Veersedijk
In de twintigste eeuw kwam het pand in handen van Gijsbert van Kooten. Hij vestigde er zijn schildersbedrijf met verfwinkel, waar Ambachters terecht konden voor verf, behang, kwasten en andere schildersbenodigdheden. Menig woon- of slaapkamer in het dorp kreeg een nieuw behangetje dat hier werd uitgezocht. Van Kooten bleef ruim zestig jaar aan de Veersedijk gevestigd en groeide uit tot een vertrouwd adres voor generaties Ambachters.

In 1980 verkocht Van Kooten het pand. De nieuwe eigenaar gaf het gebouw opnieuw een andere bestemming en opende er restaurant Le Bistroquet. Dit is in 2018 definitief gesloten en verkocht en anderhalf jaar omgedoopt tot Le Petit Paris. Eind 2019 namne chef-kok Bas Baan en gastvrouw Nikolina Hilgers het resaurant over en begonnen met Restaurant Bas. Na een grondige verbouwing en uitbreiding van het pand is het restaurant in augustus 2023 heropend onder de nieuwe naam Vecera by Bas & Niki.

De Veersedijk als winkelstraat
Wie nu over de Veersedijk loopt, ziet vooral een mooie oude dijk met huizen, horeca en uitzicht op het water. Maar vroeger was dit met de winkelstraat van toen één van de levendigste stukjes van Ambacht. Wie boodschappen moest doen, hoefde meestal niet verder dan de dijk. Bij Van Rietschoten werden levensmiddelen, groenten, tabak en allerlei huishoudelijke artikelen verkocht. Even verderop verkocht melkhandelaar Sturrus zijn melk en zuivel, terwijl Aai Tiemens bekend stond om zijn manufacturenzaak met stoffen, garens en kledingbenodigdheden. Bij Sloof gingen de inwoners langs voor vis, haring en later ook een portie patat.

Ook voor andere dagelijkse zaken kon men op de dijk terecht. Baas verkocht ijzerwaren, gereedschap, speelgoed en huishoudelijke artikelen. Bij De Kool, en later Van Roon, werd petroleum gehaald voor lampen en kachels, waarna de zaak met de tijd meegroeide naar benzineverkoop. Tussen al die winkels door zaten bakkers, slagers, schoenmakers en kleine ambachtsbedrijven die vaak al generaties lang in dezelfde familie waren.

Van toen naar nu

Veel winkels verdwenen langzaam uit het straatbeeld en ons pand heeft heel wat veranderingen gezien. Maar wat bleef, is de sfeer. De ligging aan de dijk, het gevoel van beschutting en ruimte tegelijk.

Je zit hier niet zomaar te eten. Je zit midden in een geschiedenis op een plek waar al meer dan drie eeuwen verhalen worden verzameld.